بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٧٩ - استنتاج

فَأَلْقاها فَإِذا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعى‌[١]

«- موسى- آن- عصايش- را افكند، ناگهان مار عظيمى شد و شروع به حركت كرد.»

وَ اضْمُمْ يَدَكَ إِلى‌ جَناحِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرى‌[٢]

«و دست خود را در گريبانت فرو بر تا سفيد و درخشنده بى‌عيب بيرون آيد و اين معجزه ديگرى است.»

وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ ...[٣]

«و ما نزديكان فرعون را به خشكسالى و كمبود ميوه‌ها گرفتار كرديم.»

اين نه معجزه از معجزات حضرت موسى كه قرآن فرموده است‌ وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى‌ تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ ... معجزات ديگرى هم قرآن از موسى ٧ بيان مى‌كند از قبيل:

تبديل شدن عصا به مار (طه: ٢٠).

يد بيضا يا درخشش نور از دست موسى (طه: ٢٢).

شكافته شدن دريا براى موسى و قومش (بقره: ٥٠).

نزول «منّ» يا شيره مخصوص و لذيذ درختان و «سلوى» يا مرغان مخصوصى شبيه كبوتر (بقره: ٥٠).

جوشيدن دوازده چشمه آب از سنگ (بقره: ٦٠).

سايه انداختن قطعه‌اى از كوه بر سر آنان (اعراف: ١٧١).

زنده شدن مقتول با زدن قطعه‌اى از بدن گاو ذبح شده به بدن او و رسوا شدن قاتل (بقره: ٦٧).

قرار گرفتن ابرها بر سر قوم و ايجاد سايه در آفتاب سوزان (بقره: ٥٧).

[١] - طه: ٢٠

[٢] - طه: ٢٢

[٣] - اعراف: ١٣٠