بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٠٢ - حكايت ١١٨ هركه اول بين بود اعمى بود # هركه آخر بين چه با معنى بود

حكايت ١١٨

شخصى نزد زرگرى آمد و به او گفت: ترازويت را به من ده تا طلا وزن كنم. زرگر گفت: من جارو ندارم. گفت: آقاى زرگر، من از تو ترازو خواستم نه جارو.

زرگر گفت: برو، من غربال ندارم. مرد گفت: آقاى زرگر! شوخى بس است، من از تو ترازو خواستم چرا خودت را به كرى مى‌زنى؟!

زرگر در پاسخ وى گفت: من حرف تو را شنيدم، هزله‌گو و كر هم نيستم. تو پيرمردى، دست‌هايت مى‌لرزد و اندامى ناتوان دارى و طلايى هم كه مى‌خواهى وزن كنى خرد و ريز است، به هنگام وزن كردن، دستت مى‌لرزد و خرده‌هاى طلا به زمين مى‌ريزد، سپس از من تقاضاى جارو مى‌كنى كه خرده‌هاى طلايت را جارو كنى و چون طلايت را جارو كردى از من غربال خواهى خواست كه با آن خاك‌ها را از طلا غربال كنى.