آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٨٨ - الف - دعايى كه در بردارنده اسم اعظم الهى باشد، خواه آن اسم اعظم معين و مشخص باشد و خواه نباشد

«يا حىّ يا قيّوم»

است.

٩٣- «يا ذا الجلال و الاكرام»

است‌[١].

«يا هو يا من لا هو الّا هو»

است‌[٢].

٩٤- «اللَّه»

است‌[٣] كه:

اين نام مشهورترين نام پروردگار است.

در اذكار، برترين مقام را داراست.

- در ادعيه، برترين مقام را داراست.

- امام ساير اسماء قرار داده شده است.

در كلمه اخلاص (يعنى‌ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌) تنها از اين اسم نام برده شده است.

اگر كسى بخواهد با ابراز شهادتين، اسلامش را اظهار كند، بايد با اين اسم باشد (يعنى اگر مثلا بگويد: «اشهد ان لا اله الّا الرّبّ»، اسلامش پذيرفته نيست).

در اينجا دو نكته قابل توجه است:

١- اين قول آخر (كه اسم اعظم كلمه «اللَّه» باشد) بسيار قوى است، چون در اين رابطه روايات زيادى وارد شده است.

٢- اين اسم مقدس، امتيازات و خواصى نسبت به ساير اسماء الهى به شرح زير دارد:

اوّل- اين اسم مخصوص ذات اقدس الهى است (يعنى اسم خاص است) و به غير او نمى‌توان «اللَّه» گفت، نه حقيقتا و نه مجازا فلذا فرموده:

هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا[٤].

يعنى: «آيا همنامى براى او سراغ دارى؟».

[١] - بحار الانوار، ج ٩٠، ص ٢٢٤( چاپ بيروت).

[٢] - ر. ك: حديث ٧٢٣.

[٣] - بحار الانوار، ج ٩٠، ص ٧- ٢٢٦( چاپ بيروت).

[٤] - سوره مريم، آيه ٦٥.