آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٤١٥ - از سنت

«و البيت الّذى يقرأ فيه القرآن و يذكر اللَّه فيه تكثر بركته، و تحضره الملائكة، و تهجره الشّياطين، و يضي‌ء لاهل السّماء كما تضي‌ء الكواكب لاهل الارض‌

». يعنى: «خانه‌اى كه در آن قرآن قرائت مى‌شود و خدا ياد مى‌گردد، بركتش زياد است، ملائكه در آنجا حاضر مى‌شوند و شياطين آنجا را ترك مى‌نمايند، چنين خانه‌اى براى اهل آسمان، نور مى‌دهد، همچنان كه ستارگان، براى اهل زمين نور مى‌رسانند».

«و البيت الّذى لا يقرأ فيه القرآن و لا يذكر اللَّه فيه تقلّ بركته و تهجره الملائكة و تحضره الشّياطين»

. يعنى: «و خانه‌اى كه در آن قرآن قرائت نمى‌گردد و خدا ياد نمى‌شود، بركتش كم است، ملائكه آنجا را ترك كرده، شياطين حاضر مى‌گردند».

و فرمود:

٦٢٨- «جاء رجل الى النّبىّ- ٦- فقال: من خير اهل المسجد؟ فقال: اكثرهم ذكرا»

. يعنى: «مردى نزد پيامبر- ٦- آمد و گفت: در بين اهل مسجد، چه كسى بهتر است؟ فرمود: كسى كه بيشتر ذكر دارد».

ششم- «ابو بصير» از امام صادق- ٧- روايت كرده است كه فرمود:

٦٢٩- «شيعتنا الّذين اذا خلوا ذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيراً»

. يعنى: «شيعيان ما كسانى هستند كه وقتى خلوت كردند، خدا را بسيار ذكر مى‌كنند».

هفتم- از همان حضرت روايت شده است كه فرمود:

٦٣٠- «قال اللَّه تعالى لموسى: اكثر ذكرى بالليل و النّهار و كن عند ذكرى خاشعا»

. يعنى: «خداوند متعال به موسى- ٧- فرمود: در شبانه روز مرا زياد