آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٥٤٨ - جهاد با نفس

جهاد با نفس‌

بدان كه به اين مقام (يعنى مقام تقوا) نمى‌رسى مگر از راه جهاد با نفس امّاره‌ات كه او مضرّترين دشمن، پر بلا، هلاكت آور و پرشهوت مى‌باشد كه خداى تعالى فرمود:

- فَأَمَّا مَنْ طَغى‌ وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى‌ وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‌[١].

يعنى: «هر كس كه طغيان كرد و زندگى دنيا را برگزيد، جهنم جايگاه اوست، اما هر كس از عظمت پروردگارش ترسيد و نفس را از هوى بازداشت، بهشت جايگاه اوست».

رسول خدا- ٦- فرمود:

٨٢٥- «اعدى عدوّك نفسك الّتى بين جنبيك»

. يعنى: «دشمن‌ترين دشمنانت، همان نفس تو است كه با خوددارى».

از او غافل نباش و با زنجير «تقوا» آن را محكم ببند و چند چيز را مرتب بر او بخوان:

١- جلوگيرى از شهوتها كه حيوان سركش با كم شدن غذايش نرم خواهد شد.

٢- عبادتهاى سنگين را بر دوشش بيفكن كه حيوان اگر بارش سنگين‌

[١] - سوره نازعات، آيه ٣٧- ٤١.