آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٤٩٠ - تشويق به خواندن قرآن

يعنى: «هر كس كه قرآن را در حال ايستاده، در نمازش قرائت كند، خداوند در برابر هر حرف، يك صد حسنه مى‌نويسد. و هر كس در حال نشسته، در نماز، قرآن تلاوت نمايد، خداوند در برابر هر حرف، پنجاه حسنه برايش مى‌نويسد.

و هر كه در غير نماز آن را تلاوت نمايد، در برابر هر حرف، ده حسنه برايش خواهد نوشت».

ب- از حضرت صادق- ٧- روايت شده است كه فرمود:

٧٤٩- «من قرأ حرفا و هو جالس في صلاته كتب اللَّه به خمسين حسنة، و محا عنه خمسين سيّئة، و رفع له خمسين درجة، و من قرأ حرفا و هو قائم في صلاته كتب اللَّه له مائة حسنة، و محا عنه مائة سيّئة، و رفع له مائة درجة، و من ختمه كانت له دعوة مستجابة مؤخّرة او معجّلة، قال: قلت: جعلنى اللَّه فداك ختمه كلّه قال: ختمه كلّه»

. يعنى: «هر كس كه يك حرف را در حال نشسته در نماز قرائت كند، خداوند در برابرش پنجاه حسنه برايش مى‌نويسد و پنجاه گناه را از او پاك مى‌گرداند و پنجاه درجه برايش بالا خواهد برد. و هر كسى كه حرفى را در حال ايستاده در نماز بخواند، خداوند يك صد حسنه برايش مى‌نويسد و يك صد گناه را از او پاك مى‌كند و يك صد درجه برايش بالا مى‌برد و هر كس كه قرآن را ختم كند، يك دعايش مستجاب است يا با تأخير و يا فورى. راوى گويد: عرض كردم فدايت شوم! كلّ قرآن را ختم كند؟

فرمود: كل قرآن را ختم كند».

از «منصور» از حضرت صادق- ٧- روايت شده است كه فرمود:

٧٥٠- «سمعت ابى قال: يقول رسول اللَّه- ٦- ختم القران الى حيث علم».

يعنى: «شنيدم پدرم مى‌گفت: رسول خدا مى‌فرمود: قرآن را تا آنجا كه مى‌داند ختم كند».