آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٤٨٩ - تشويق به خواندن قرآن

ط- «بشر بن غالب اسدى» از حضرت امام سجاد- ٧- روايت كرده است كه فرمود:

٧٤٧- «من قرأ آية من كلام اللَّه تعالى عزّ و جلّ في صلاته قائما يكتب اللَّه له بكلّ حرف مائة حسنة، فان قرأها في غير الصّلاة كتب اللَّه له بكلّ حرف عشرا، فان استمع القران كان له بكلّ حرف حسنة، و ان ختم القران ليلا صلّت عليه الملائكة حتّى يصبح، و ان ختمه نهارا صلّت عليه الحفظة حتّى يمسى و كانت له دعوة مجابة و كان خيرا له ممّا بين السّماء الى الارض»

. يعنى: «هر كس كه در حال ايستاده، در نماز، آيه‌اى از كلام خداوند متعال را تلاوت كند، خداوند در برابر هر حرف يك صد حسنه برايش مى‌نويسد و اگر در غير نماز بخواند، خداوند سبحان در برابر هر حرف، ده حسنه برايش مى‌نويسد و اگر قرآن را گوش كند در برابر هر حرف يك حسنه دارد. اگر در شب، قرآن را ختم كند، ملائكه تا صبح بر او صلوات و درود مى‌فرستند و اگر در روز ختم نمايد!، ملائكه‌اى كه حافظ اويند تا شب بر وى درود خواهند فرستاد، چنين كسى، دعايش مستجاب است و بهتر از آنچه ميان آسمان تا زمين است برايش خواهد بود».

راوى گويد: عرض كردم اين براى كسى كه قرآن بخواند، اما كسى كه نخواند چطور؟ فرمود:

«يا اخا بنى اسد، انّ اللَّه جواد ما جد كريم اذا قرأ ما سمعه اعطاه اللَّه ذلك».

يعنى: «اى برادر بنى اسد! خداوند متعال بخشنده و بزرگوار كريم است، اگر هر آنچه را كه مى‌شنود، بخواند، خداوند متعال همان طور به او عطا خواهد كرد».

ى- «عبد اللَّه بن سليمان» از حضرت امام باقر- ٧- روايت كرده است كه فرمود:

٧٤٨- «من قرأ القران قائما في صلاته كتب اللَّه له بكلّ حرف مائة حسنة، و من قرأه في صلاته جالسا كتب اللَّه له بكلّ حرف خمسين حسنة، و من قرأه في غير الصّلاة كتب اللَّه له بكلّ حرف عشر حسنات».