آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٣١٤ - بر آوردن حاجات مؤمن

-

«و من مشى في حاجة اخيه و لم يناصحه بكلّ جهده فقد خان اللَّه و رسوله و المؤمنين»

. يعنى: «و اگر براى بر آوردن حاجت برادر مؤمنش حركت كند ولى به مقدار توان، سعى و تلاش ننمايد، به خدا و رسول و مؤمنين خيانت كرده است».

«و ايّما رجل من شيعتنا اتاه رجل من اخوته و استعان به في حاجته فلم يعنه و هو يقدر ابتلاه اللَّه تعالى بقضاء حوائج اعدائنا ليعذّبه بها».

. يعنى: «اگر مؤمنى نزد برادر مؤمنش برود و از او حاجتى طلب كند ولى آن يكى با داشتن قدرت، كمكش ننمايد، خداوند متعال او را مبتلا به بر آوردن حوايج دشمنان ما مى‌كند تا با اين عمل، او را عذاب نمايد».

«و من حقّر مؤمنا فقيرا او استخفّ به و احتقره لقلّة ذات يده و فقره شهره اللَّه يوم القيامة على رؤوس الخلائق و حقّره و لا يزال ماقتا له»

. يعنى: «هر كس مؤمن فقيرى را به خاطر فقر و ندارى، تحقير كند و كوچكش بشمارد، خداوند متعال روز قيامت او را در منظر ديد خلايق، خوار و حقير مى‌كند و تا ابد دشمنش مى‌دارد».

«و من اغتيب عنده اخوه المؤمن فنصره و اعانه نصره اللَّه في الدّنيا و الآخرة، و من لم ينصره و لم يدفع عنه و هو يقدر خذله اللَّه و حقّره في الدّنيا و الآخرة».

يعنى: «كسى كه در حضور او برادر مؤمنش را غيبت كنند، اگر او را يارى نمايد، خداوند منّان در دنيا و آخرت، وى را يارى خواهد كرد و اگر يارى ننمايد با اينكه قدرتش را داشته، خداوند سبحان، هم در دنيا و هم در آخرت، او را خوار و حقير مى‌كند».

«حسين بن ابى العلاء» گويد: به همراه بيست و چند نفر به طرف مكه حركت كرديم، من در هر منزلى گوسفندى ذبح مى‌كردم، وقتى خواستم خدمت حضرت صادق- ٧- برسم‌