آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ٢٦٨ - ز - اظهار خشوع

جانب خودت، صوت حزينى را بگوش من برسان».

در روايت آمده است كه:

٤٢٠- «لمّا بعث اللَّه موسى و هارون- عليهما السّلام- الى فرعون قال لهما:

لا يروّعكما لباسه فانّ ناصيته بيدى، و لا يعجبكما ما متّع به من‌ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا و زينة المترفين فلو شئت زيّنتكما بزينة يعرف فرعون حين يراها انّ مقدرته يعجز عنها».

يعنى: «آنگاه كه خداوند متعال موسى و هارون- عليهما السّلام- را به سوى فرعون فرستاد به آن دو گفت: مبادا لباسهاى فاخرش شما را بترساند كه زمام كار او در دست من است. و مبادا از بهره‌ورى دنيايى و زينتهاى او تعجّب كنيد كه اگر مى‌خواستم شما دو نفر را طورى زينت مى‌كردم كه هر وقت، فرعون شما را ببيند بفهمد كه قدرتش در برابر آن عاجز است».

«و لكنّي ارغب بكما عن ذلك فازوى الدّنيا عنكما، و كذلك افعل باوليائى انّى لازوّدهم عن نعيمها كما يزوّد الرّاعى غنمه عن مراتع الهلكة، و انّى لاجنّبهم سلوكها كما يجنّب الرّاعى الشّفيق ابله عن موارد العثرة و ما ذاك لهوانهم علىّ و لكن ليستكملوا نصيبهم من كرامتى سالما موفّرا»

. يعنى: «ولى من شما را بر آن ترجيح مى‌دهم، بنا بر اين، دنيا را از شما دور كردم و اين روش برخورد من است با دوستانم. به آنان آن مقدار نعمت دنيا مى‌دهم كه چوپان از علفهاى هلاكت و نابودى به گوسفندانش مى‌دهد، من دوستانم را از سلوك در دنيا دور نگه مى‌دارم همچنان كه چوپان مهربان، شترهايش را از لغزشگاهها و پرتگاهها نگاهدارى مى‌نمايد. بنا بر اين، دور نگهداشتن دوستانم از دنيا به خاطر اين نيست كه آنان نزد من بى‌ارزشند بلكه به خاطر اين است كه در حال سلامت، به كمال كرامت در نزد من برسند».