آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٢٥ - تنبيه هماهنگى علم و عمل

روى نماييد و دشمنى و عداوت را مبدل به خيرخواهى و نصيحت گرداند».

حضرت عيسى- ٧- فرمود:

١٥٨- «اشقى النّاس من هو معروف عند النّاس بعلمه مجهول بعمله».

يعنى: «بدبخت‌ترين فرد كسى است كه تنها به علمش معروف و نسبت به عملش ناشناخته باشد».

و نيز از آن حضرت نقل است كه فرمود:

١٥٩- «رأيت حجرا مكتوبا عليه اقلبنى فقلبته فاذا عليه من باطنه: من لا يعمل بما يعلم مشوم عليه طلب ما لا يعلم، و مردود عليه ما علم».

يعنى: «سنگى را ديدم كه بر رويش نوشته بود: مرا برگردان، وقتى كه برگرداندم ديدم در اندرونش نوشته شده: كسى كه به دانسته‌ها و علومش عمل نمى‌كند، علم آموزيش به ضررش تمام مى‌شود و هر چه مى‌داند عليه او به كار گرفته خواهد شد»[١].

خداوند متعال بر داود نبى اين گونه وحى فرستاد:

١٦٠- «انّ اهون ما انا صانع بعبد غير عامل بعلمه من سبعين عقوبة باطنيّة ان اخرج من قلبه حلاوة ذكرى‌

». يعنى: «اگر عالم به علمش عمل نكند، او را به هفتاد عقوبت و عذاب باطنى و درونى دچار مى‌كنم كه كمترين و كوچكترينش اين است كه شيرينى ذكرم را از قلبش مى‌برم».

و از رسول خدا- ٦- نقل است كه فرمود:

[١] - يعنى در روز قيامت به او گفته مى‌شود كه چرا به دانسته‌هايت عمل نكردى، در تفسير آيه شريفه: فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ،( سوره انعام، آيه ١٤٩) آمده كه روز قيامت خداوند متعال به بنده‌اش مى‌گويد: آيا تكليف خود را مى‌دانستى؟ اگر بگويد بله، مى‌گويد چرا عمل نكردى؟ و اگر جاهل باشد، مى‌گويد: پس چرا ياد نگرفتى تا عمل كنى؟( تفسير صافى).