آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١٢٦ - تنبيه هماهنگى علم و عمل

١٦١- «العلم الّذى لا يعمل به كالكنز الّذى لا ينفق منه اتعب صاحبه نفسه في جمعه و لم يصل الى نفعه»

. يعنى: «علمى كه بدان عمل نشود مانند گنجى است كه خرج نگردد، صاحبش خود را در جمع‌آورى آن به زحمت انداخته ولى به نفعش نرسيده است».

و از امير المؤمنين- ٧- نقل شده است كه:

١٦٢- «العلم مقرون الى العمل، فمن علم عمل، و من عمل علم، و العلم يهتف بالعمل فان اجابه و الّا ارتحل»

. يعنى: «علم همراه عمل است، هر كس كه مى‌داند عمل مى‌كند و هر كس كه عمل مى‌كند، مى‌داند. علم صاحبش را با صداى بلند به عمل مى‌خواند، اگر او اين دعوت را بپذيرد، علمش باقى مى‌ماند، اما اگر اين دعوت را رد نمايد، علمش كوچ خواهد كرد».

و از امام صادق- ٧- در تفسير آيه شريفه: إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ آمده است:

١٦٣- «يعنى من يصدّق قوله فعله، و من لم يصدّق قوله فعله فليس بعالم»

. يعنى: «عالم كسى است كه كردارش، گفتارش را تصديق نمايد و كسى كه گفتارش به وسيله كردارش تصديق نگردد، عالم نيست».

از رسول خدا- ٦- نقل شده است كه فرمود:

١٦٤- «اوحى اللَّه الى بعض انبيائه: قل للّذين يتفقّهون لغير الدّين، و يتعلّمون لغير العمل، و يطلبون الدّنيا لغير الآخرة، يلبسون للنّاس مسوك الكباش و قلوبهم كقلوب الذّئاب، السنتهم احلى من العسل، و اعمالهم امرّ من الصّبر: ايّاى يخادعون؟! و بى يستهزءون؟! و لأتيحنّ لكم فتنة تذر الحكيم حيران»

. يعنى: «خداوند متعال بر پيامبرى اين چنين وحى فرستاد: به كسانى كه فهمشان را در غير راه دين صرف مى‌كنند، و علم مى‌آموزند نه براى آنكه عمل نمايند، و دنيا را طلب مى‌كنند نه آخرت را، و پوست ميش بر تن مى‌كنند ولى در