آيين بندگى و نيايش (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم حسين غفاري ساروي - الصفحة ١١٦ - تنبيه هماهنگى علم و عمل

- «علم بنده را به درجات برگزيدگان و مجالس نيكان مى‌برد و در دنيا و آخرت موجب علوّ درجات مى‌گردد».

«و الفكرة فيه يعدل بالصّيام، و مدارسته بالقيام»

.- «فكر را به علم مشغول داشتن، معادل روزه است و بحث و درسش مساوى با شب‌زنده‌دارى».

«و به يطاع الربّ عزّ و جلّ و يعبد و به توصل الارحام، و يعرف الحلال و الحرام»

.- «بندگى خداى عزيز و جليل، پيوند خويشاوندان و شناخت حلال و حرام الهى به واسطه دانش است».

«و العلم امام العمل، و العمل تابعه»

.- «علم پيشواى عمل است و عمل پيرو اوست».

«يلهمه السّعداء، و يحرّمه الاشقياء»

.- «خداوند سبحان آن را به افراد با سعادت مى‌دهد و افراد با شقاوت را از آن محروم مى‌دارد».

«فطوبى لمن لا يحرّمه اللَّه منه حظّه»

.- «پس خوشا به حال كسى كه خداوند او را از بركت دانش محروم نكرده باشد».

تنبيه: هماهنگى علم و عمل‌

خواننده گرامى!- كه خداوند تو را از رحمتش محروم نفرمايد- نظر به سخن حضرت بينداز كه مى‌فرمايد: «عمل تابع علم است» چگونه اين دو را همراه هم قرار داده و بيان فرموده كه هيچ يك از آن دو بدون ديگرى، نفعى نمى‌رسانند، پس عالم بايد اهل عمل باشد. و بداند كه علم به تنهايى (بدون عمل) موجب نجات او نخواهد شد.

به اين مطلب تصريح دارد سخن حضرت كه مى‌فرمايد: