ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٨٧ - صله بامام عليه السلام

حال آنكه صاحب اين امر (كه تو ميپرسى) از من بدوران شيرخوارگى نزديكتر و هنگام سوارى چالاك‌تر است، (چنانچه در روايت است كه حضرت قائم عليه السلام در زمان ظهورش بصورت جوان ٣٠ ساله و قوى و نيرومند باشد).

٢-

ابو خديجه از امام صادق عليه السلام راجع بامام قائم عليه السلام پرسيد، حضرت فرمود: همه ما قائم بامر خدائيم: يكى پس از ديگرى تا زمانى كه صاحب شمشير بيايد، چون صاحب شمشير آمد، امر و دستورى غير از آنچه بوده مى‌آورد (پدرانش مأمور بتقيه و صبر بوده و او مأمور بجهاد و برانداختن ظلم است).

٣-

عبد اللَّه بن سنان گويد: بامام صادق عليه السلام عرضكردم: مقصود از اين آيه چيست؟ «روزى كه هر مردمى را بامامشان خوانيم- ٢٨ سوره ١٧-» فرمود: مقصود امامى است كه در ميان آنهاست و او قائم اهل زمان خود است.

صله بامام عليه السلام‌

١-

امام صادق عليه السلام فرمود: كسى كه معتقد باشد كه امام بآنچه در دست مردم است احتياج دارد كافر است. بلكه مردم نيازمندند كه امام (خمس و سهم و ساير وجوه را) از آنها بپذيرد، خداى عز و جل فرمايد: «از اموال آنها زكاة بگير تا آنها را بوسيله آن پاك و بى‌آلايش سازى- ١٠٤ سوره ٩-».