ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٨٤ - هر گاه در باره كسى چيزى گويند كه او نداشته باشد و فرزند يا فرزند زاده داشته باشد، همانست كه در باره او گفته شده

محدثيم. سپس ابو بصير گفت: تو از امام صادق عليه السلام شنيده‌اى و يك بار- يا دو بار- او را سوگند داد كه آيا شنيده است؟ (او گفت شنيده‌ام) سپس ابو بصير گفت: ولى من اين سخن را از امام باقر عليه السلام شنيده‌ام.

هر گاه در باره كسى چيزى گويند كه او نداشته باشد و فرزند يا فرزند زاده داشته باشد، همانست كه در باره او گفته شده‌

١-

ابو بصير گويد: امام صادق عليه السلام فرمود: خداى تعالى بعمران (پدرم مريم مادر عيسى عليه السلام) وحى كرد كه من بتو پسرى ميبخشم، سالم و مبارك كه باذن خدا كور مادر زاد و پيس را درمان كند و مردگان را زنده كند و پيغمبر بنى اسرائيلش قرار دهم، عمران اين مطلب را بهمسرش حنة كه مادر مريم است گزارش داد، چون بمريم حامله گشت، فكر ميكرد كه حملش پسر است، چون او را زائيد (و ديد دختر است) گفت: پروردگارا! «من دختر زائيدم و پسر مانند دختر نيست» يعنى دختر كه پيغمبر نميشود. خداى عز و جل (در باره او) ميفرمايد: خدا بآنچه او زائيده داناتر است، سپس چون خداى تعالى عيسى را بمريم بخشيد، او همان پيغمبرى بود كه بعمران بشارت داده شده بود و باو وعده كرده بودند.

پس هر گاه ما در باره مردى از خاندان خود چيزى گفتيم. و در فرزند يا فرزند زاده او پيدا شد آن را انكار مكنيد.