ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٦٩ - آنچه در باره دوازده امام رسيده و تصريح بامامت آنها

امير المؤمنين عليه السلام رو بحسن كرد و فرمود: اى ابا محمد! جوابش را بگو، امام حسن عليه السلام جوابش را فرمود، آن مرد گفت: گواهى دهم كه شايسته پرستشى جز خدا نيست و همواره بآن گواهى ميدهم.

و گواهى دهم كه محمد رسول خداست و همواره بدان گواهى دهم.

و گواهى دهم كه تو وصى رسول خدا هستى و بحجت او قيام كرده‌ئى- اشاره بامير المؤمنين كرد- و همواره بدان گواهى دهم.

و گواهى دهم كه تو وصى او و قائم بحجت او هستى- اشاره بامام حسن كرد.

و گواهى دهم كه حسين بن على وصى برادرش و قائم بحجتش بعد از او است.

و گواهى دهم كه على بن الحسين پس از حسين قائم بامر امامت اوست.

و گواهى دهم كه محمد على قائم بامر امامت على بن الحسين است.

و گواهى دهم كه جعفر بن محمد قائم بامر امامت محمد است.

و گواهى دهم كه موسى (بن جعفر) قائم بامر امامت جعفر بن محمد است.

و گواهى دهم كه على بن موسى قائم بامر امامت موسى بن جعفر است.

و گواهى دهم كه محمد بن على قائم بامر امامت على بن موسى است.

و گواهى دهم كه على بن محمد قائم بامر امامت محمد بن على است.

و گواهى دهم كه حسن بن على قائم بامر امامت على بن محمد است.

و گواهى دهم كه مردى از فرزندان حسن است كه نبايد بكنيه و نام خوانده شود، تا امرش ظاهر شود و زمين را از عدالت پركند چنان كه از ستم پر شده باشد.

و سلام و رحمت و بركات خدا بر تو باد، اى امير المؤمنين!، سپس برخاست و برفت، امير المؤمنين گفت: