ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٢٢ - در شناسائى ائمه دوستان خود را و واگذارى كارشان بائمه عليهم السلام

پيش از بدنهايشان آفريد و سپس دوستان ما را بما عرضه كرد، بخدا كه من روح ترا در ميان آنها نديدم، پس تو كجا بودى؟ آنگاه آن مرد ساكت شد و جوابى نگفت. و در روايت ديگر است كه امام صادق عليه السلام فرمود: او در آتش دوزخ بود.

شرح‌

- راجع بتوضيح و تفسير دو هزار سال و تقدم خلقت روح بر بدن دانشمندان مطالبى گفته‌اند مبنى بر حدس و تخمين، پس ارجاع علم آن بخدا و رسول و اوصيائش اولى بنظر ميرسد.

٢-

امام باقر عليه السلام فرمود: ما هر گاه مردى را ببينيم، ايمان يا نفاق او را بحقيقتش ميشناسيم.

(يعنى حقيقت و واقع ايمان يا حقيقت و واقع نفاق او را ميشناسيم و چيزى از ايمان يا نفاق او بر ما پوشيده نميماند).

٣-

عبد اللَّه بن سليمان گويد: از امام صادق عليه السلام راجع بامام پرسيدم كه آيا كار باو واگذار شده است چنان كه بسليمان بن داود واگذار شده بود؟ فرمود: آرى، و دليلش اينست كه: مردى از امام مسأله‌اى پرسيد، آن حضرت جوابش گفت: سپس ديگرى همان مسأله را پرسيد و او جوابى بر خلاف جواب اول گفت، باز ديگرى همان مسأله را پرسيد و او جوابى بر خلاف آن دو جواب گفت، سپس فرمود: «اينست بخشش ما، منت گذار يا ببخش بدون حساب- ٣٩ سوره ٣٨-» در قرائت على عليه السلام اين گونه است (و در قرائت مشهور بجاى اعط، أمسك است).