ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣١٦ - در اين باب نكته ها و برگزيده هائيست از قرآن در باره ولايت

عرضكردم: «همانا اين يادآورى است؟» فرمود: يعنى ولايت.

عرضكردم: «خدا هر كه را خواهد در رحمت خود داخل كند؟ ٣١» فرمود: يعنى در ولايت ما: فرمود، «و خدا براى ستمگران عذابى دردناك آماده ساخته» مگر نبينى كه خدا فرمايد: «بما ستم نكردند ولى بخودشان ستم ميكنند؟- ٥٤ سوره ٢-» امام فرمود: همانا خدا گراميتر و عالى‌تر از آنست كه ستم بيند يا خود را بستم نسبت دهد، ولى خدا ما را بخود مربوط ساخت و ستم بما را ستم بخود قرار داد و ولايت ما را ولايت خويش، سپس براى اين موضوع آيه‌ئى بر پيغمبرش نازل كرد و فرمود:

«ما بآنها ستم نكرديم، ولى آنها بخود ستم نمودند- ١١٨ سوره ١٦-» گفتم: اين تنزيل است؟

فرمود: آرى.

عرضكردم: «در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان؟- ١٥ سوره ٧٧-» فرمود: يعنى اى محمد واى بر تكذيب‌كنندگان ولايت على [بن ابى طالب‌] عليه السلام كه بتو وحى كرديم «مگر پيشينيان را هلاك نكرديم؟ و ديگران را نيز دنبال آنها بريم؟- ١٧-» فرمود: پيشينيان آنهايند كه پيغمبران را راجع باطاعت از اوصياء تكذيب نمودند «با نافرمانان اين گونه رفتار ميكنيم؟» فرمود: يعنى آنها كه نسبت بآل محمد نافرمانى نموده و كردند آنچه كردند.

عرضكردم: «همانا پرهيزگاران» فرمود: بخدا ما هستيم و شيعيان ما، جز ما كسى ملت ابراهيم را ندارد، و مردم ديگر از آن بركنارند.

عرضكردم: «روزى كه روح و فرشتگان صف كشيده سخن نگويند .. تا آخر آيه ٣٨ سوره ٧٨- (كه فرمايد: مگر كسى كه خدا باو اجازه دهد و او درست گويد» فرمود: بخدا ما هستيم كه روز قيامت اجازه داريم (سخن گوئيم) و درست گوئيم.

عرضكردم: آنگاه كه گوئيد چه خواهيد گفت؟ فرمود: بزرگى پروردگار خود گوئيم و بر پيغمبر