ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٣٧ - در بيان تسليم و فضيلت مسلمين
تسليمشوندگان همان نجيبانند، پس مؤمن غريب است و خوشا حال غريبان. (يعنى چون مؤمن با تسليم كمياب است پس او غريب است، زيرا هم انس ندارد و انسش تنها با خداست).
٦-
امام صادق عليه السلام ميفرمود: هر كه را خوش آيد كه تمام مراتب ايمان را كامل كند، بايد بگويد:
گفتار من نسبت بهر موضوعى گفتار آل محمد است در آنچه (بواسطه تقيه يا عدم فهم مخاطب) پنهان كنند و در آنچه آشكار دارند، در آنچه از ايشان بمن برسد و در آنچه بمن نرسد.
٧-
زراره يا بريد گويد: امام باقر عليه السلام فرمود: بتحقيق كه خدا امير المؤمنين عليه السلام را در كتابش مخاطب ساخته است، عرض كردم: در كجا؟ فرمود: در اين قول: «اگر آنها زمانى كه بخويش ستم كردند پيش تو آمده و از تو آمرزش خواسته بودند و پيغمبر برايشان آمرزش خواسته بود، خدا را توبه پذير و مهربان مييافتند، نه بپروردگارت سوگند ايمان ندارند تا ترا در مشاجرات خويش حاكم قرار دهند» يعنى در پيمانى كه بستند، كه اگر خدا محمد را ميرانيد، امر خلافت را به بنى هاشم برنگردانند «سپس در دل خود از آنچه حكم كردهئى» از كشتن يا بخشيدن «ملالى نيابند و بىچون و چرا گردن نهند».
توضيح
- خطاب در جمله جاءوك متوجه امير المؤمنين عليه السلام است نه پيغمبر، زيرا سپس ميفرمايد: و پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله برايشان آمرزش خواسته بود و اگر خطاب متوجه پيغمبر بود بايد بفرمايد و تو برايشان آمرزش ...
٨-
ابو بصير گويد: امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل «كسانى كه سخنان را ميشنوند و از نيكوترش پيروى ميكنند، تا آخر آيه- ١٨ سوره ٣٩-» فرمود: ايشان تسليمشوندگان در برابر