ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٧٠ - آنچه ادعاى امامت راستگو را از دروغگو معلوم ميكند

ام اسلم زنده بود تا بعد از شهادت حسين عليه السلام و برگشتن على بن الحسين بمدينه، خدمت حضرت رسيد و پرسيد: شما وصى پدرت هستى؟ فرمود: آرى، سپس مانند كار آنها انجام داد صلوات اللَّه- عليهم اجمعين.

١٦-

زيد بن على بن الحسين، خدمت امام باقر عليه السلام رسيد و نامه‌هائى از اهل كوفه همراه داشت كه او را بطرف خود خوانده و از اجتماع خود آگاهش نموده و دستور نهضت داده بودند، امام باقر عليه السلام باو فرمود: اين نامه‌ها از خود آنها شروع شده يا جواب نامه‌ايست كه بآنها نوشته‌ئى و ايشان را دعوت كرده‌ئى؟

گفت: ايشان شروع كرده‌اند، زيرا حق ما را ميشناسند و قرابت ما را با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله ميدانند و در كتاب خداى عز و جل وجوب دوستى و اطاعت ما را مى‌بينند و فشار و گرفتارى و بلا كشيدن ما را مشاهده ميكنند.

امام باقر عليه السلام فرمود: اطاعت (مردم از پيشوا) از طرف خداى عز و جل واجب گشته و روشى است كه خدا آن را در پيشينيان امضاء كرده و در آخرين همچنان اجرا ميكند، و اطاعت نسبت بيك نفر از ماست و دوستى نسبت بهمه ما و امر خدا (امامت و وجوب اطاعت يا خروج و نهضت يا صبر بر اذيت) نسبت باوليائش جارى مى‌شود طبق حكمى (متصل از امامى بامام ديگر) و فرمانى قطعى و آشكار و حتمى بودنى انجام شدنى و اندازه‌ئى بى‌كم و زياد و موعدى معين در وقتى معلوم (حاصل اينكه امور مربوط بامام از طرف خدا اندازه و مدتش معين مى‌شود و حتمى و قطعى و لا يتغير است) مبادا كسانى كه ايمان ثابتى ندارند، ترا سبك كنند، ايشان ترا در برابر خواست خدا هيچ گونه بى‌نيازى ندهند، شتاب مكن كه خدا بواسطه شتاب‌