پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٠ - رحمت واسعه الهى در احاديث اسلامى

ناچيز است، و گذشت آنها در همين حقوق ناچيز، بسيار كم است، تنها كسى كه از حقوق بزرگ مى‌گذرد، و گناهان عظيم را مى‌بخشد، و آمرزش او قيد و شرطى جز لياقت عباد ندارد خدا است. و به همه دليل او «خير الغافرين» است.

از اين گذشته او نه تنها بندگان خود را مى‌بخشد، بلكه پرده بر گناهان آنها مى‌افكند، تا آبرويشان در دنيا و آخرت محفوظ بماند، و نزد خلايق رسوا نشوند، بلكه گاه سيئات آنها را به حسنات تبديل مى‌كند، به شرط آن‌كه تمام حجاب‌ها را ندرند، و مختصر لياقتى براى اينهمه لطف و احسان داشته باشند.

توجّه به شأن نزول آيه فوق كه داستان بنى‌اسرائيل و ارتكاب يكى از بزرگترين گناهان، يعنى تقاضاى رؤيت خداوند با چشم ظاهر به عنوان پيش شرطى براى ايمان به او است نشانگر عمق مفهوم اين وصف يعنى «خير الغافرين» است.

در هشتمين آيه، خداوند به عنوان «خَيْرُ الْمُنْزِلينَ» توصيف شده كه ناظر به ماجراى نوح عليه السلام و طوفان عظيم او است، آنجا كه در دعايش تقاضا مى‌كند اكنون كه طوفان فرو مى‌نشيند، و اين كشتى تنها و سرگردان در سرزمينى نزول مى‌كند، منزلگاه ما را منزلگاه مبارك و پربركتى قرار ده كه تو بهترين فرود آورندگانى!

واژه «مُنْزَلْ» در جمله‌ رَبِّ انْزِلْنى مُنْزَلًا مُبارَكاً ممكن است اسم مكان باشد يعنى منزلگاه و يا مصدر ميمى به معناى نزول و فرود آمدن.

و به هر حال ناگفته پيدا است كه فرود آمدن از كشتى در آن شرائط سخت و دشوار، با توجّه به اين‌كه نه خانه و كاشانه و سايبانى وجود داشت و نه قوّت و