پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - بزرگترين گناهان تشبيه است!

اين زمينه آمده توجّه كنيم:

١. اميرمؤمنان على عليه السلام در آغاز خطبه‌اى چنين مى‌فرمايد: «لا يَشْغَلُهُ شَأْنٌ وَ لا يُغَيِّرُهُ زَمانٌ وَ لا يَحْويْهِ مَكانٌ، وَ لا يَصِفُهُ لِسانٌ»: «هيچ چيزى او را به خود مشغول نمى‌دارد، و گذشت زمان در او دگرگونى ايجاد نمى‌كند، هيچ مكانى او را در بر نمى‌گيرد و هيچ زبانى را ياراى توصيفش نيست» [١]

٢. در خطبه ديگرى ضمن اشاره به عجز و ناتوانى انسان از درك مسائل مربوط به حيات و مرگ چنين مى‌فرمايد: «كَيْفَ يَصِفُ الهَهُ مَنْ يَعْجَزُ عَنْ صِفَةِ مَخْلُوْقِ مِثْلِهِ»: «چگونه انسان مى‌تواند پروردگار خويش را توصيف كند در حالى كه از درك صفات مخلوقى همچون خود عاجز است؟!» [٢]

٣. در حديثى آمده است كه يكى از ياران امام صادق عليه السلام از محضرش سؤال كرد: «اخْبِرْنى اىُّ الأَعْمالِ افْضَل؟»: «كدام عمل از همه برتر است؟»

امّا در پاسخ فرمود: «تَوْحِيْدُكَ لِرَبِّكَ»: «توحيد پروردگارت»! سپس پرسيد:

«فَما اعْظَمُ الذُّنُوبُ»: «بزرگترين گناهان چيست»؟

فرمود: «تُشْبذهكَ لِخالِقِكَ»: «تشبيه كردن خالقت به مخلوقات است!

٤. در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمود: «انَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى‌ لا يُوْصَفُ بِزَمانٍ، وَ لا مَكانٍ، وَ لا حَرَكَةٍ، وَ لَا انْتِقالٍ، وَ لا سُكُونٍ، بَلْ هُوَ خالِقُ الزَّمانِ وَ الْمَكانِ وَ الْحَرَكَةِ وَ السُّكُوْنِ وَ الْانْتِقالِ، تَعالى‌ عَمّا يَقُوْلُ الظّالِمُونَ عُلُوّاً كَبْيراً»: «خداوند توصيف به زمان و مكان و حركت و انتقال و سكون نمى‌شود-

[١]. نهج‌البلاغه، خطبه ١٧٨.

[٢]. نهج‌البلاغه، خطبه ١١٢.