پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢ - ٢ عدد اسماءِ الحسنى و تفسير آنها

شامل تمام نام‌ها و اوصاف خدا است.

اين كه قرآن مجيد مى‌فرمايد «خدا داراى اسماءِ حسنى‌ است او را به اين نام‌ها بخوانيد» در حقيقت اشاره به ترك الحاد و تحريف اين اسماءِ است به گونه اى كه نام‌هاى خدا را بر بت‌ها نهند، يا اشاره به پرهيز از نام‌هايى است كه مفهوم آن با نقائص آميخته، و ويژه مخلوقات است، يا اين كه منظور اشاره به اين است كه تعدّد نام‌ها هيچ‌گونه منافاتى با وحدت ذات پاك او ندارد، چرا كه تعدد نام‌ها ناشى از اختلاف زاويه ديد ما نسبت به آن كمال مطلق است، گاه از دريچه آگاهى او بر همه چيز نگاه مى‌كنيم و مى‌گوئيم عالم است، و گاه از دريچه توانائى او بر هر كار و مى‌گوئيم قادر است.

به هر حال همه قرائن نشان مى‌دهد كه تمام اسماءِ خدا اسماءِ حسنى‌ است، هرچند بخشى از آن داراى اهميّت ويژه و خاصى است.

٢. عدد اسماءِ الحسنى و تفسير آنها

در روايات متعدّدى كه از طرق اهل بيت عليهم السلام و اهل سنت رسيده، تعداد اسماءِ حسنى نود و نه شمرده شده است. از جمله در روايت معروفى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم كه فرمود: «انَّ للَّهِ تِسْعَةٌ وَ تِسْعينَ اسماً- مِاةً الَّا واحداً- مَنْ احْصاها دَخَلَ الْجَنَّةَ، انَّه وَ تْرٌيُحِبُّ الوَتْرَ»: «خداوند نود و نه اسم- يكصد الا يك اسم- دارد، هركس آنها را شمارش كند وارد بهشت مى‌شود، خداوند فرد است و فرد