پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨١

آخرين سخن درباره عدل الهى‌

بازتاب عدل الهى در «اخلاق» و عمل»

قبلًا اشاره شد كه در اسلام مسائل اعتقادى از مسائل علمى جدا نيست، توجّه به اوصاف الهى سبب مى‌شود كه انسان چشم دل را عميقاً به آن نقطه كمال مطلق بدوزد و سعى كند در سير درونى و برونى خود را به او نزديك و نزديكتر سازد، و اين نزديكى سرانجام سبب تخلّق به اخلاق الهى و انعكاس صفات او در اخلاق و عمل انسان مى‌شود.

بنابراين هر قدر انسان به او نزديك‌تر شود، اين صفات در او قوى‌تر مى‌گردد، مخصوصاً در مسأله عدل الهى (خواه عدالت را به مفهوم وسيعش تفسير كنيم كه قراردادن هر چيزى در جاى شايسته خويش است، يا به معناى اداى حقوق و مبارزه با هرگونه تبعيض و اجحاف) اين عقيده در فرد فرد مسلمانان و جوامع اسلامى اثر مى‌گذارد و آنها را به سوى مديريت صحيح در كارها، و برافراشتن پرچم عدل و داد، نه تنها در كشورهاى اسلامى كه در كل جهان دعوت مى‌كند.

اهميّت مسأله عدالت در اسلام به قدرى است كه هيچ چيز نمى‌تواند مانع آن گردد، دوستى‌ها و دشمنى‌ها، قرابت و خويشاوندى، دورى و نزديكى، در آن اثر ندارد، و هرگونه انحراف از آن متابعت از هواى نفس است، چنانكه در آيه «٢٦ سوره ص» خطاب به داود مى‌خوانيم: يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعْ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ‌: «اى داود! ما تو را