پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٦ - از شما به شما نزديكترم!

از شما به شما نزديكترم!

در پنجمين آيه همين معناى در قالب تعبير تازه‌اى به چشم مى‌خورد و مى‌فرمايد: «ما انسان را آفريديم و وسوسه هاى نفس او را مى دانيم، و ما به او از رگ قلبش نزديكتريم!»: وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْانْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ اقْرَبُ الَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَريدِ.

«حَبْل» به معناى طناب محكم است، و «وريد» به هرگونه رگ گفته مى‌شود، ولى بسيارى آن را به دو شاهرگى كه در دو طرف گردن است تفسير كرده‌اند، جمعى نيز آن را به شاهرگى كه به قلب متّصل است معنا كرده‌اند. و مسلّماً هنگامى كه «حبل» به آن اضافه شود، اشاره به رگ‌هاى معمولى و كوچك بدن نيست، و به يكى از شاهرگ‌هاى معروف و بزرگ بدن گفته مى‌شود، و هر دو تفسير در ذيل آيه در كلمات مفسّران يا ارباب لغت آمده است. [١]

ولى مناسب، با آيه مورد بحث، همان رگ اصلى قلب است. چرا كه در آيه ٢٤ سوره انفال نيز آمده است: وَ اعْلَمُوا انَّ اللَّهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ‌: «و بدانيد خداوند (به اندازه اى به شما نزديك است كه) ميان انسان و قلب او حايل مى شود» وهر دو آيه كنايه از نهايت نزديكى خداوند به همه بندگان است، چرا كه اگر مركز وجود انسان را قلب او حساب كنيم، هيچ چيز نزديكتر به او از شاهرگ قلب نيست، قرآن مجيد مى‌فرمايد: خداوند به انسان، از اين هم نزديك‌تر است.

علاوه بر اين در آغاز آيه، از علم خداوند به وسوسه‌هاى نفس انسان است كه‌

[١]. التحقيق، مفردات راغب، مجمع‌البحرين، لسان العرب، تفسير الميزان و قرطبى و غير آنها.