پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٨ - رحمت واسعه الهى در احاديث اسلامى

گناهى را بر من ببخش كه لذتش پايان گرفته، و پيامدهايش باقيمانده»! [١]

و در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است كه اين جمله نيز در تورات ثبت است: «اشْكُرْ عَلَى مَنْ انْعَمَ عَلَيْكَ، وَ انْعِمْ عَلَى‌ مَنْ شَكَرَكَ»: «از كسى كه به تو نعمتى مى‌بخشد تشكر كن، و به كسى كه از تو تشكر مى‌كند نعمت ببخش»! [٢]

«شَفِيْع» از ماده شفع (بر وزن نفع) در اصل به معناى ضميمه كردن چيزى به ديگرى است، براى به دست آوردن نتيجه مطلوبى و نقطه مقابل آن، وتَر است. به گوسفندى كه نوزادش با او حركت مى‌كند شافع مى‌گويند، و حق الشّفعه در مورد دو شريك است، كه يكى از آن دو، سهم خود را به شخص سومى فروخته، ولى شريكش مى‌خواهد آن معامله را به همان مبلغ براى خودش تمام كند، و سهم شريكش را از اين طريق به سهم خود ضميمه نمايد.

به چشم‌هاى دو بين نيز شافعه مى‌گويند: چرا كه يك شخص را دو شخص مى‌بيند، اين واژه به معناى معين و كمك كننده نيز آمده است. [٣]

واژه شفاعت سپس در مورد طلب بخشش گناه كسى، از سوى فرد با شخصيّتى به كار رفته، گوئى شخص بزرگ خود را در كنار شخص گنهكار قرار مى‌دهد تا صاحب حق به خاطر او، نظر لطف و محبت به گنهكار كند.

[١]. اصول كافى، جلد ٢، صفحه ٥٨٩ (باب دعوات موجزات) حديث ٢٨.

[٢]. سفينه البحار، جلد ١، صفحه ٧١١ ماده شكر و اصول كافى، جلد ٢، صفحه ٩٤ (باب الشكر) حديث ٣.

[٣]. مصباح اللّغه، مقاييس، لسان العرب، نهايه ابن اثير، التحقيق فى كلمات القرآن الكريم، و كتاب العين.