پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٩ - آثار تربيتى شناخت حكمت خداوند

خود صحيح است. ولى قرآن مجيد، نكته ظريف ديگرى در اينجا به كار برده و آن اين‌كه: غالباً براى تربيت انسان روى اين اوصاف تكيه مى‌كند كه نمونه‌هاى آن در آيات فوق منعكس است. بنابراين بايد ما هم به پيروى از اين كتاب آسمانى، شناخت صفات خدا را پايه‌اى براى تهذيب نفوس و تكميل عقول قرار دهيم.

توجّه به حكيم بودن خداوند آثار و بازتاب‌هاى زير را در انسان دارد:

الف: توجّه به حكمت او مى‌تواند در پيشرفت‌هاى علمى انسان و آگاهى او نسبت به اسرار جهان هستى اثر عميقى بگذارد و به علم و دانش بشرى عمق و شتاب و سرعت بيشترى بخشد.

زيرا وقتى ما بدانيم كه اين بناى با شكوه و عظيم را معمار چيره دستى ساخته، و در جاى جاى آن اسرار حكمت به كار برده، هرگز از كنار موجودات و حوادث جهان، بى‌تفاوت نمى‌گذريم، و هر پديده‌اى را به عنوان يك موضوع شايان دقّت، مورد بررسى قرار مى‌دهيم؛ تا آنجا كه از افتادن يك سيب از درخت و مانند آن مى‌توانيم قانون پر اهميّت جاذبه عمومى و قوانين مهم ديگر را كشف كنيم.

اگر تعجب نكنيد يكى از دانشمندان معاصر (آنيشتاين) معتقد است كه پيشگامان علوم و مكتشفان بزرگ، همگى داراى نوعى ايمان به مبدأ علمى و حكمت آفرينش بوده‌اند و همان به تلاش‌هاى آنان عمق و وسعت بخشيده است.

ب- توجّه به حكمت خداوند در تشريع و قانون‌گذارى مشكلات اطلاعات آنها را آسان مى‌سازد، و تحمل شدائد را در راه امتثال اوامر او لذت بخش‌