پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٥ - دستور جدائى نيز مطابق حكمت است

او حكيمى است والا مقام‌

در ششمين آيه بعد از اشاره به مسأله وحى و ارتباط پيامبران با ذات پاك خداوند از طرق مختلف (الهام قلبى- سخن گفتن به وسيله ايجاد امواج صوتى- فرستادن پيك وحى) مى‌فرمايد: «چرا كه او بلند مرتبه و حكيم است»: انَّهُ عَلِىٌّ حَكيمٌ‌.

علوّ او ايجاب مى‌كند كه ارتباطى جز از طرق ذكر شده با بندگان كه موجودهاى جسمانى و مخلوقات امكانى هستند رابطه‌اى برقرار نسازد، و حكمت او ايجاب مى‌كند كه وحى نازل شده مملو از معارف و تعاليمى كه راه‌گشاى انسان به سوى قرب خدا و سعادت است باشد.

و از اينجا روشن مى‌شود كه رابطه تنگاتنگى ميان اين دو وصف (علىّ و حكيم) و محتواى آيه است.

دستور جدائى نيز مطابق حكمت است‌

و بالاخره در هفتمين و آخرين آيه مورد بحث بعد از آن‌كه اجازه جدائى مرد از زن به هنگام ناسازگارى مى‌دهد، آنها را نسبت به زندگانى آينده خود اميدوار مى‌سازد، تا مأيوس نشوند و گرد كار خلافى نروند، مى‌فرمايد. «و اگر (راهى براى اصلاح در ميان خود نيابند، و) از هم جدا شوند، خداوند هر كدام از آنها را با گشايش و فضل خويش، بى نياز مى كند؛ و خداوند، داراى فضل و احسان‌