پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٦ - حوادث بيدارگر در روايات اسلامى

اقوام گنهكار و منحرف واكنش مثبتى در برابر اين مصائب و مجازات‌هاى بيدارگر نشان نداده و همچنين به راه خود ادامه دادند، تا مجازات نهايى الهى آنها را از ميان برداشت، چنانكه در سوره مؤمنون آيه ٧٦ مى‌خوانيم: وَلَقَدْ أَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ‌.

«و به راستى ما آنها را به عذاب (و بلا) گرفتار ساختيم (تا بيدار شوند)، امّا آنان نه در برابر پروردگارشان تواضع كردند، و نه به درگاهش تضرّع مى كنند»

با اينحال اقوامى بودند كه در برابر اين‌گونه حوادث واكنش مثبت نشان دادند، و يا در ميان اين اقوام سركش افرادى پيدا شدند كه از آن درس گرفتند و هدايت يافتند و به اين ترتيب اين‌گونه بلاها براى گروهى عامل بيدارى بود، و براى گروهى اتمام حجت.

حوادث بيدارگر در روايات اسلامى‌

در روايات اسلامى نيز تعبيرات روشنى كه حاكى از رابطه ميان بعضى از مصائب و مشكلات زندگى، با امور تربيتى مى‌باشد، ديده مى‌شود كه آنچه را از طريق عقل و آيات قرآن استفاده كرديم تأييد مى‌كند مانند:

١. در يكى از خطبه‌هاى اميرمؤمنان على عليه السلام در نهج‌البلاغه مى‌خوانيم: «انَّ اللَّهَ يَبْتَلى عِبادَهُ عِنْدَ الأَعْمالِ السَّيِّئَةِ بِنَقْصِ الثَّمراتِ، وَ حَبْسِ الْبَرَكاتِ، وَ اغْلاقِ خَزائِنِ الْخَيْراتِ، لِيَتُوْبَ تائِبٌ، وَ يُقْلِعَ مُقْلِعٌ، وَ يَتَذَكَّرَ مُتَذَكِّرٌ، وَ يَزْدَجِرَ مُزْدَجِرٌ!»: «خداوند