پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٤ - پرندگانى كه بالاى سر شما صف كشيدهاند

پرندگانى كه بالاى سر شما صف كشيده‌اند

و بالاخره دهمين و آخرين آيه مورد بحث، مسأله را از حدود اعمال بندگان فراتر برده، و به تمام جهان آفرينش و بصير بودن خداوند نسبت به تنظيم قوانين آن اشاره كرده، مى‌فرمايد:

«آيا به پرندگانى كه بالاى سرشان است، و بالهاى خود را گسترده و جمع مى كنند، نگاه نكردند؟!»: اوَلَمْ يَرَوْا الَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ‌

چه كسى اين اجسام سنگين را برخلاف قانون جاذبه، برفراز آسمان ساعت‌ها و گاه هفته‌ها و ماه‌ها نگه مى‌دارد (حتّى مى‌دانيم پرندگان مهاجرى هستند كه گاهى هفته‌ها و ماه‌ها پشت سر هم به پرواز خود ادامه مى‌دهند بى‌آن‌كه كمترين توقفى داشته باشند!).

«جز خداوند رحمان كسى آنها را برفراز آسمان نگه نمى دارد»: ما يُمْسِكُهُنَّ الَّا الرَّحْمنُ‌

«چرا كه او به هر چيز بيناست»: انَّهُ بِكُلِّ شَىْ‌ءٍ بَصيرٌ

او تمام قوانينى را كه براى پرواز آنها با نهايت آرامش و راحتى لازم است مى‌داند، او آفريننده اين قانون‌ها است، و همه را او نظام بخشيده است.

آرى، خداوند رحمن كه رحمت عامش همه جهان را فرا گرفته، شكل مناسب، وزن مناسب، پا و چشم و احساسات مناسب، به اين پرندگان داده است كه بتوانند در اوج آسمان‌ها به راحتى حركت كنند.

جالب اين‌كه طرز پرواز و حتّى آغاز و پايان آن در پرندگان بسيار متفاوت‌