پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦١ - خدا به هيچكس ستم نمىكند

است.

جالب توجّه اين‌كه به طورى كه صدر اين آيه تلويحاً، و شأن نزول‌هاى وارده تصريحاً، بيان مى‌كند، اين آيه در مورد انفاق، حتّى بر نيازمندان كفّار نازل شده است، و قرآن همه مسلمانان را تشويق مى‌كند كه به آنها نيز به هنگام حاجت انفاق كنند، آنها مسئول ايمان آوردن كفّار نيستند، هدايت و توفيق آنها به دست خدا است و مطمئن باشند، هر انفاقى خالصانه و در طريق كمك به نيازمندان واقعى باشد، سرانجام نتيجه آن (در دنيا و آخرت) به خانه انفاق كننده باز مى‌گردد، و به او مى‌رسد.

امّا در دنيا به خاطر اين‌كه اموال آنها را تضمين مى‌كند، زيرا وقتى فقر بر گروهى از جامعه فشار وارد سازد هرج و مرج و ناامنى جامعه را فرا مى‌گيرد و نه تنها اموال كه جان‌ها نيز در اين ناامنى بر باد مى‌رود.

امّا در آخرت به خاطر اين‌كه اضعاف مضاعف آن از رحمت واسعه الهى، و پاداش‌هاى عظيم او، به آنها مى‌رسد.

اين تعبير ضمناً تشويقى است براى انفاق‌كنندگان كه بهترين بخش از اموال خود را در راه خدا انفاق كنند، چرا كه عيناً به آنها باز مى‌گردد، آيا كسى دوست دارد لباس‌هاى كهنه، اموال نامرغوب براى او بياورند؟ بنابراين نبايد تنها همت او اين باشد كه اموال بى‌ارزش خود را در راه خدا انفاق كند.

در ششمين آيه سخن از كسانى به ميان آمده كه خود را مى‌ستودند، و انواع امتيازات براى نژاد خويش قائل بودند، مانند يهود كه خود را فرزندان خدا