پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٢ - عدل الهى

٧. «و خداوند (هيچ گاه) ستمى بر (احدى از) جهانيان روا نمى دارد».

٨. «خداوند، (با ايجاد نظام هماهنگ جهان هستى،) گواهى مى دهد كه معبودى جز او نيست؛ و فرشتگان و صاحبان دانش، (نيز، بر اين مطلب) گواهى مى دهند؛ در حالى كه (خداوند) قيام به عدالت دارد».

٩. «او آفرينش را آغاز مى كند، سپس آن را باز مى گرداند، تا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند، به عدالت جزا دهد».

١٠. «ما ترازوهاى عدل را در روز قيامت برپا مى كنيم؛ پس به هيچ كس كمترين ستمى نمى شود».

١١. «پروردگارت هرگز به بندگان ستم نمى كند».

١٢. «آيا كسانى را كه ايمان آورده و كار هاى شايسته انجام داده اند همچون مفسدان در زمين قرار دهيم، يا پرهيزگاران را همچون فاجران؟!»

شرح مفردات‌

واژه ظلم به گفته مقائيس در اصل داراى دو معناى متفاوت است: يكى به معناى تاريكى كه از آن تعبير به ظلمت مى‌شود، و ديگرى به معناى قرار دادن چيزى در غير محلش (نقطه مقابل عدل كه قرار دادن هر چيزى در محل لايق آن است).

اين احتمال وجود دارد كه هر دو به يك حقيقت باز گردند، چرا كه ظلم- نقطه‌