پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٠ - ما به شما از شما نزديكتريم

خود بى‌خبر باشد؟ به خصوص اين‌كه خلقت او مستمر است و فيض وجود لحظه به لحظه به تمامى موجودات عالم هستى مى‌رسد، و در يك تشبيه ناقص، او همانند نورى است كه از مولّد برق لحظه به لحظه به لامپ‌ها سرازير مى‌شود.

و ديگر اين‌كه او از مخلوقات خود دور نيست، حتّى به آنها از خودشان نزديكتر است، اين حضور دائم و نزديكى فوق‌العاده دليل ديگرى بر علم او نسبت به همه اشياء است.

براى «وريد» تفسيرهاى متعدّدى در كتب لغت و تفاسير آمده است: راغب آن را به معناى رگى كه به قلب و كبد متصل است تفسير مى‌كند، و جمعى آن را به شاهرگى كه در گردن است تفسير كرده‌اند، و بعضى گفته‌اند وريد رگى است كه متصل به حلق است و يا زير زبان است، گاهى نيز به تمام رگ‌هايى كه در تمام بدن متفرّق است و مجراى خون مى‌باشد، تفسير شده.

البتّه معناى اول (رگ بزرگ قلب) با مفهوم آيه تناسب بيشترى دارد؛ چون هدف، بيان نزديكى فوق‌العاده خداوند به انسان است، و اين در مورد رگ قلب روشن‌تر مى‌باشد، به خصوص اين‌كه در مورد رگ‌هاى گردن معمولًا «وريدان»:

(دو وريد) گفته مى‌شود.

تعبير به «حبل»: (طناب) نيز نشان مى‌دهد كه منظور هرگونه رگى نيست بلكه رگ‌هاى مهم بدن است، و به تعبير بعضى منظور رگ‌هايى است كه حكم نهر دارد نه جويبار.

و به هر حال اين واژه از ماده «ورود» (به معناى قصد آب كردن و به آب‌