پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩ - راه پرفراز و پرنشيب!

فريب دهند، و به درّه خطرناك قياس و تشبيه بكشانند (چنانكه شرح آن بعداً خواهد آمد).

اشاره به اين نكته نيز لازم است كه صفات خدا همچون ذاتش بى‌نهايت است، و اسماء او كه بيانگر آن صفات است نيز به شماره نمى‌آيد، زيرا هر اسمى از اسماءِ او روشنگر كمالى از كمالات ذات مقدّس او است، يك وجود لايتناهى، كمالات او نيز لايتناهى است، و طبعاً صفات كماليه و نام‌هايى كه از آن حكايت مى‌كند بى‌نهايت است، ولى با اين حال قسمتى از اين اسماء و صفات جنبه ريشه‌اى دارد و بقيّه شاخه‌هايى از آن است.

مثلًا سميع و بصير (شنوا و بينا) بودن خداوند، از شاخه‌هاى علم او است؛ چرا كه مفهوم آن، آگاهى از شنيدنى ما است؛ نه داشتن چشم و گوش.

همچنين «ارحم الراحمين» و «اشدّ المعاقبين» بودن خداند از شاخه‌هاى حكيم بودن او است، چرا كه حكمت همين را اقتضا مى‌كند كه در يكجا رحمت بفرستد و در جاى ديگر عذاب و نقمت.

راه پرفراز و پرنشيب!

همان اندازه كه شناخت خدا و پى‌بردن به اصل وجود او- بخصوص از طريق مطالعه جهان هستى- آسان است، پى بردن به صفات او، سخت مشكل است، زيرا در مرحله خدايابى به تعداد ستارگان آسمان، برگ‌هاى درختان، انواع گياهان‌