پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨ - معرفت صفات جمال و جلال خداوند

اشاره‌

خداجوئى و خدايابى و خداشناسى سه مسأله مختلف است كه در بحث‌هاى مربوط به «معرفة اللَّه» با آن مواجه هستيم.

خداجوئى به انگيزه‌هاى معرفت خداوند اشاره مى‌كند

و خدايابى به مسأله اثبات وجود خدا

و خداشناسى به بحث پيرامون صفات او مى‌پردازد.

در يك تشبيه ساده: انسان‌ها را مى‌توان به تشنگانى تشبيه كرد كه در بيابانى براى رفع عطش به دنبال آب مى‌روند، و هنگامى كه به سرچشمه رسيدند و آن را يافتند به شناخت صفات آن آب زلال و حياتبخش مى‌پردازند.

«خداجوئى» يك امر فطرى است كه به دلايل عقلى نيز تقويت مى‌شود، همان‌گونه كه تشنگان با انگيزه درونى و هم با استدلال به اين‌كه حياتشان بستگى به آب دارد به جستجوى آب مى‌پردازند، انسان نيز چون عاشق كمال است به جستجوى كمال مطلق كه ذات خدا است مى‌پردازد.

خدايابى نيز با دلايل روشنى كه دارد مخصوصاً مطالعه اسرار آفرينش كار مشكل و پيچيده‌اى نيست.

آنچه مشكل و پيچيده است خداشناسى است، زيرا همان موجودات طبيعت كه بهترين راهنماى راه خدايابى هستند، ممكن است در طريق خداشناسى او را