پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٩ - خدا به هيچكس ستم نمىكند

اين مطلب به خواست خدا در بحث‌هاى معاد در «جلد پنجم پيام قرآن» خواهد آمد كه منظور از ترازو در اينجا چيزى شبيه به ترازوهاى مادى نيست، تا اين سؤال پيش آيد كه اعمال انسانى وزن و سنگينى ندارد، چگونه با اين ترازوها سنجيده مى‌شوند؟ سپس ناچار شويم همچون فخر رازى بگوئيم منظور وزن كردن نامه‌هاى اعمال است! و يا اين‌كه حسنات به صورت جواهرات سفيد نورانى مجسم مى‌شود! و سيئات به صورت جواهر سياه ظلمانى! [١]

بلكه منظور از موازين وسيله سنجش است، و مى‌دانيم وسيله سنجش هر چيز متناسب با آن است، سنجش وزن، سنجش حرارت، سنجش فشار خون و ...

بنابراين وسيله سنجش اعمال نيز همان معيارهاى خاصى است كه با آن سنجيده مى‌شود، چنانكه در زيارت اميرمؤمنان على عليه السلام مى‌خوانيم: «السَّلامُ عَلَى‌ مِيْزانِ الأَعْمالِ»: «سلام بر كسى كه ترازوى سنجش اعمال است»!

آرى انسان كامل ترازوى سنجش اعمال افراد مختلف است، چون وزن هركس به اندازه‌اى است كه با او شباهت دارد!

جالب اين‌كه در بعضى از تفاسير آمده حضرت داود عليه السلام از خداوند تقاضا كرد كه ترازوى اعمال را به او نشان دهد، هنگامى كه مشاهده كرد مدهوش شد، وقتى به هوش آمد عرض كرد اى خداى من! ترازوئى با اين عظمت، چه كسى قدرت دارد كفّه آن را پر از حسنات كند؟ خطاب آمد: اى داود! «اذا رَضيتُ عَنْ عَبْدى مَلأْتُها بِتَمْرَةٍ»: «هنگامى كه از بنده خودم راضى شوم آن را با يك دانه خرما- كه‌

[١]. تفسير فخر رازى، جلد ٢٢، صفحه ١٧٦.