پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١ - ٢ عدد اسماءِ الحسنى و تفسير آنها

٧٥. «الكافى» به معناى كسى است كه بندگان را كفايت مى‌كند و كسانى را كه بر او توكل كنند از ديگران بى‌نياز مى‌سازد.

٧٦. «كاشف الضرّ» يعنى كسى كه گرفتارى‌ها و ناراحتى‌ها و درد و رنج‌ها را برطرف مى‌كند.

٧٧. «الوتّر» به معناى فرد و بى‌نظير و بى‌مثال است.

٧٨. «النّور» به معناى روشنى‌بخش عالم هستى، و فرمان دهنده و هدايت كننده آنها است.

٧٩. «الوهاب» از ماده «هبه» به معناى بخشنده است.

٨٠. «الناصر» به معناى ياور است.

٨١. «الواسع» يعنى غنّى و بى‌نياز و از هر نظر گسترده است.

٨٢. «الودود» معناى فاعلى و مفعولى هر دو دارد، در صورت اوّل به معناى دوستدار، و در معناى دوم به معناى كسى است كه دوست داشتنى است.

٨٣. «الهادى» به معناى هدايت‌كننده بندگان به سوى حق و عدالت، بلكه هدايت كننده همه موجودات در عالم تكوين، و همه صاحبان عقل در عالم تشريع است.

٨٤. «الوفى» كسى كه به عهد و پيمانش وفا مى‌كند.

٨٥. «الوكيل» كسى كه سرپرست و حافظ و ملجأ و پناه‌بندگان است.

٨٦. «الوارث» يعنى همه كسانى كه چيزى را در مالكيت خود دارند سرانجام مى‌ميرند و آنچه را دارند باقى مى‌گذارند، جز خداوند متعال.