پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٩ - ٥ عدل در روايات اسلامى

٥. در حديثى كه مرحوم علّامه مجلسى در كتاب التوحيد بحارالانوار در توصيف پروردگار، از امام صادق عليه السلام آورده چنين مى‌خوانيم: «هُوَ نُوْرٌ لَيْسَ فيهِ ظُلْمَةٌ، وَ صِدْقٌ لَيْسَ فيهِ كِذْبُ، وَ عَدْلٌ لَيْسَ فيهِ جَوْرٌ، وَ حَقٌّ لَيْسَ فيه باطِلٌ»: «خداوند نورى است كه هرگز ظلمت در آن نيست و صدقى است كه دروغ در آن راه ندارد، و عدالتى است كه ظلم در آن وجود ندارد و حقى است كه باطل در آن نيست». [١]

٦. در صحيح ترمذى آمده است: «هُوَ اللَّهُ ... الْعَدْلُ اللَّطيفُ»: «او خداوندى است كه سراسر وجودش عدالت است و لطف». [٢]

٧. در صحيح بخارى در كتاب خمس آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در پاسخ مرد جسورى كه عدالت حضرتش را زير سؤال برده بود فرمود: «فَمَنْ يَعْدِلُ اذا لَمْ يَعْدِلِ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ» «چه كسى عادل است اگر خدا و رسولش عادل نباشند» [٣]

٨. در دعاى چهل و پنجم صحيفه سجاديّه چنين آمده است كه امام على بن الحسين عليه السلام خدا را چنين مى‌خواند:

«وَ عَفْوُكَ تَفَضُّلٌ وَ عُقُوبَتُكَ عَدْلٌ»: «خدايا! عفو تو تفضّل است و مجازاتت عين عدالت»

٩. در بسيارى از رواياتى كه در منابع شيعه و اهل سنّت در مسائل مربوط به بطلان جبر و عقوبت‌هاى الهى آمده، نيز تعبيراتى ديده مى‌شود كه نشان مى‌دهد

[١]. بحارالانوار، ج ٣، صفحه ٣٠٦، حديث ٤٤، باب ١٣.

[٢]. المعجم المفهرس لالفاظ الحديث النبوى، جلد ٤، صفحه ١٥٥.

[٣]. المعجم المفهرس لانفاظ الحديث النبوى، جلد ٤، صفحه ١٥٢.