پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٥ - باز هم قدرت بر احياى مردگان

لايجوز واحد» (موضوعات شبيه به هم هميشه داراى يك حكم هستند، اگر ممكن باشند همه ممكن هستند، و اگر محال باشند همه محال‌اند).

باز هم قدرت بر احياى مردگان‌

در هفتمين آيه كه آن هم ناظر به مسأله قدرت خداوند بر احياى مردگان در جهان ديگر است همين معناى به تعبير ديگرى آمده است، مى‌فرمايد: «آيا آنها نمى دانند خداوندى كه آسمانها و زمين را آفريده و از آفرينش آنها ناتوان نشده است، مى تواند مردگان را زنده كند؟! آرى (مى تواند) زيرا او بر هر چيز تواناست»: اوَلَمْ يَرَوا انَّ اللَّهَ الَّذى خَلَقَ السَّمواتِ وَ الأَرْضَ وَ لَمْ يَعْىَ بِخَلْقِهِنَّ بِقادِرٍ عَلَى‌ انْ يُحْيىَ الْمَوْتى‌ بَلَى‌ انَّهُ عَلَى‌ كُلِّ شَى‌ءٍ قدَيرٌ. [١]

اين آيه نيز بر اين معنا تأكيد دارد كه خلقت آسمان‌ها و زمين با اين عظمت و اين همه تنوع، از يك‌سو دليل قدرت بر احياى مردگان است، و از سوى ديگر دليل بر توانايى خداوند بر همه چيز، زيرا آنچه را تصوّر كنيم نمونه و با نمونه‌هايى در عالم هستى دارد، مرگ و حيات در تمام چهره‌هايش و نيز موجودات بسيار كوچك و بسيار عظيم در تمام ابعادش از هر شكل و رنگ و از هر نوع و جنس، و آفرينش اينها از سوى خداوند بهترين دليل عموميّت قدرت او است.

[١]. «يَعْىَ» از ماده «عَىَ» به معناى عجز و ناتوانى از انجام كارى است، اين واژه در مورد ناتوانى در سخن گفتن نيز به كار مى‌رود.