پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٦ - ١ عالم مظهر اسماء و صفات او است

آب، و بنابراين موجودات ممكن نه خلقتى دارند و نه نصرتى، و نه رحمت و رزقى، اين همه آوازها از ناحيه آن ذات بى‌مثال، و بقيّه همه ريزه‌خوار خوان احسان اويند و از همين جهت گفته‌اند «لَيْسَ فى الدّارِ غَيْرُه دَيّارٌ» (در اين خانه جز او كسى نيست)!

ولى از نظر تحليل عادى و معمولى ممكنات هم براى خود وجودى دارند، و رحمت و رزق و نصرت و قدرت و حاكميتى، و از آنجا كه قرآن مجيد به مضمون‌ وَ ما ارْسَلْنا مِنْ رسُوْلٍ الّا بِلِسانِ قَوْمِهِ‌. [١] با زبان مردم با آنها سخن مى‌گويد اين تعبيرات در قرآن آمده است.

توضيحات:

١. عالم مظهر اسماء و صفات او است‌

اين جمله مشهور است كه جهان هستى محل بروز و ظهور اوصاف پروردگار است، اين مسأله مخصوصاً با توجّه به صفات فعل كاملًا روشن است:

زيرا آنچه از خلقت و آفرينش در اين جهان مى‌بينيم همه مظهر خالقّيت او است.

و آنچه از رحمت مادى و معنوى مشاهده مى‌كنيم نشانه‌اى از رحمانيت او.

آنچه تدبير است دليلى بر ربوبّيت او است، و آنچه رزق و روزى ظاهرى و باطنى است، مظاهرى از رازقيت او.

البتّه همان‌گونه كه قبلًا هم اشاره شد از آنجا كه صفات فعل با توجّه به افعال او

[١]. سوره ابراهيم، آيه ٤.