پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩ - ٣ اثر تربيتى ايمان به بينائى و شنوائى پروردگار

٣. اثر تربيتى ايمان به بينائى و شنوائى پروردگار

جهت‌گيرى قرآن در توصيف خداوند به اين دو وصف از يك سو سطح آگاهى مسلمانان را در معرفة اللَّه بالا مى‌برد؛ و از سوى ديگر همگان را دعوت به تخلّق به اين خلق كريم و شباهت يافتن به او در اين وصف عظيم مى‌كند، و از سوى سوم آرامش به مؤمنان مى‌بخشد كه در همه حال تحت رعايت پروردگار و حمايت او قرار دارند، و از سوى چهارم به آنها هشدار مى‌دهد كه مراقب گفتار و كردار خويش باشند كه چشم و گوش علم الهى محيط بر آنها است!

روايات اسلامى نيز روى اين مسأله مهم تربيتى تكيه فراوان نموده است از جمله:

١. در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم كه به يكى از ياران خاصش (اسحاق بن عمار) فرمود: «خَفِ اللَّهَ كَانَّكَ تَراهُ وَ انْ كُنْتَ لا تَراهُ فَانَّهُ يَراكَ، فَانْ كُنْتَ تَرَى انَّهُ لايَراكَ فَقَدْ كَفَرْتَ، وَ انْ كُنْتَ تَعْلَمَ انَّهُ يَراكَ ثُمَّ بَرَزْتَ لَهُ بِالْمَعْصِيَةِ فَقَدْ جَعَلْتَهُ مِنْ اهْوَنِ النّاظِرينَ عَلَيْكَ»: «آنچنان از خدا بترس كه گوئى او را مى‌بينى، و اگر او را نمى‌بينى او تو را مى‌بيند! و اگر فكر مى‌كنى او تو را نمى‌بيند كافر شده‌اى! و اگر مى‌دانى كه او تو را مى‌بيند سپس در برابر او به عصيان برمى‌خيزى در واقع او را از كوچك‌ترين ناظران بر خود شمرده‌اى»! (چرا كه انسان گاه از ناظر بودن يك فرد عادى و حتّى يك كودك شرم مى‌كند و كارهاى خلافى را انجام‌