پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٣ - ب- خداوند صادق است

صادق‌تر است.

در سومين و چهارمين آيه، سخن از صدق خداوند در وعده‌هاى او است منتها در آيه اوّل از وعده الهى در مورد پيروزى بر دشمن در ميدان احُد سخن مى‌گويد كه بر طبق اين وعده مسلمانان در آغاز پيروز شدند، ولى سستى و نافرمانى گروهى سبب شكست در پايان كار شد، مى‌فرمايد: «خداوند، وعده خود را به شما، (درباره پيروزى بر دشمن در احُد،) تحقّق بخشيد» وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ‌

ولى سستى و اختلاف و نافرمانى شما در پايان سبب شكست شما شد و تقصير از شما بود نه خلف وعده از سوى خدا.

و اين پاسخى است به آنها كه از شكست احُد گِلِه داشتند و آن را بر خلاف وعده الهى مى‌پنداشتند.

و در آيه دوم از زبان مؤمنان درباره جنگ احزاب سخن مى‌گويد، كه آنها وقتى در برابر لشكر احزاب قرار گرفتند، «گفتند: اين همان چيزى است كه خدا و پيامبرش به ما وعده داده، و خداو پيامبرش راست گفته‌اند» قالُوا هذا ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُوْلُهُ وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُوْلُهُ‌.

در اينجا هم سخن از صدق خداوند است، و هم رسول او كه گفته او نيز گفته خدا است، و وعده او، وعده پروردگار.