پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٢

خليفه (و نماينده خود) در زمين قرار داديم؛ پس در ميان مردم بحق داورى كن، و از هواى نفس پيروى مكن كه تو را از راه خدا منحرف سازد» و در آيه «٨ سوره مائده» مى‌فرمايد:، يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَ‌آنُ قَوْمٍ عَلَى أَلَّا تَعْدِلُوا: «دشمنى با جمعيّتى، شما را به گناه و ترك عدالت نكشاند».

اهميّت اين موضوع تا آن حد است كه اگر از طرق مسالمت‌آميز اجراى عدالت ميسّر نشود مى‌توان از يك‌سو مظلومان را بسيج كرده، و به قيام عمومى دعوت نمود، و از سوى ديگر براى حمايت از آنان با ستمگر جنگيد، چنانكه در آيه ٧٥ سوره نساء مى‌خوانيم: وَمَا لَكُمْ لَاتُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ‌: «چرا در راه خدا، و (براى رهايى) مردان و زنان و كودكانى كه (به دست ستمگران) تضعيف شده اند، پيكار نمى كنيد؟!»

اين بحث را به چند روايت ناب كه زينت‌بخش پايان اين جلد است خاتمه مى‌دهيم:

١. اميرمؤمنان على عليه السلام در كلام كوتاه و تعبير جالب و پرمغزى مى‌فرياد:

«الْعَدْلُ حَياةٌ»: «عدالت مايه حيات و زندگى است»! [١]

٢. در حديث ديگرى امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «الْعَدْلُ احْلى‌ مِنَ الْماءِ يُصيبُهُ الظَّمْآنُ»: «عدل گواراتر از آبى است كه تشنه كام به آن مى‌رسد». [٢]

[١]. غررالحكم (از ميزان الحكمه، جلد ٦، صفحه ٨١).

[٢]. بحارالانوار، جلد ٧٢، صفحه ٣٦، حديث ٣٢ (همين مضمون به صورت ديگرى نيز از آنحضرت نقل شده: «العَدْلُ احْلى‌ مِنَ الشَّهْدِ، وَ الْيَنُ مِنَ الزَّبَد، وَ اطْيَبُ ريحاً مِن المِشكَ»: «عدالت شيرين‌تر از عسل، لطيف‌تر از كره، و خشبوتر از مشك است»!