پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٠ - او اراده كرد مستضعفان را يارى كند

روى زمين قرار دهيم»: وَ نُريدُ انْ نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا فى الأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ ائِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثينَ‌.

تعبير به «نريد» به صورت فعل مضارع كه دليل بر استمرار است نشان مى‌دهد كه اين يك قانون هميشگى و سنت جاودانى است كه خداوند حكومت روى زمين را سرانجام در اختيار مستضعفان قرار مى‌دهد، و زورمندان مستكبر را درهم مى‌شكند.

ولى بايد توجّه داشت كه سخن از مستضعفان است نه ضعيفان، يعنى كسانى كه در حال تلاش و كوشش و جهادند، ولى از سوى دشمنان تضعيف مى‌گردند، نه آنها كه تن به ضعف و ذلت داده‌اند.

با ضميمه كردن اين آيه، و آيه ١٠٥ سوره انبياء: أَنَّ الأَرْضَ يَرِثُها عِبادِىَ الصّالِحُونَ‌ معلوم مى‌شود كه منظور از مستضعفان همان صالحان و مؤمنان مجاهد مبارز است.

بايد توجّه داشت كه «نمنّ» از ماده منّ در اصل به معناى وزن سنگين است؛ سپس به نعمت‌هاى مهم اطلاق شده، اين تعبير هنگامى كه در مورد خداوند به كار مى‌رود به معناى بخشيدن نعمت‌هاى بلاعوض و سنگين است، ولى در مورد بندگان، غالباً به معناى ذكر نعمت‌ها به قصد منّت گذاردن مى‌آيد.

البتّه درباره اين سنّت الهى، يعنى حكومت مستضعفان بر جهان، بحث‌هاى زيادى است كه در جاى خود به خواست خداوند خواهد آمد، آنچه در اينجا شايان ذكر است اين‌كه: توجّه به اراده تكوينى خداوند در اين قسمت نيز اثر