پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٥ - صفات فعل

بعضى از صفات نيز مى‌باشد كه داراى دو مفهوم متفاوت است، به اعتبارى جزء «صفات ذات» است و به اعتبارى جزء «صفات فعل» چنانكه در توضيحات به خواست خدا به آن اشاره خواهد شد. (دقّت كنيد).

١. خالِقٌ ٢. خَلّاقٌ ٣. احْسَنُ الخالِقين‌

اين اوصاف در آيات متعدّدى در قرآن مجيد در موارد مختلفى به كار رفته است:

١. قُلْ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ: «بگو: خدا آفريننده همه چيز است». [١]

در اينجا ناظر به آفرينش همه موجودات جهان مى‌باشد.

٢. إِنِّي خَالِقٌ بَشَراً مِنْ طِينٍ‌: «من بشرى را از گِل مى آفرينم». [٢]

در اينجا نظر به آفرينش انسان كه گُل سر سبد عالم خلقت است آنهم از موجود ناچيزى همچون گِل مى‌باشد.

٣. هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِءُ: «او خداوندى است هستى بخش، آفريننده اى ابداع گر». [٣]

٤. إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ‌: «به يقين، پروردگار تو، آفريننده آگاه است»

در اينجا نظر به آفرينش‌هاى وسيع و گوناگون الهى دارد.

٥. ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ‌: «سپس آن را آفرينش تازه اى بخشيديم؛ پس بزرگ و پر بركت است خدايى كه بهترين آفرينندگان‌

[١]. سوره رعد، آيه ١٦.

[٢]. سوره ص، آيه ٧١.

[٣]. سوره حشر، آيه ٢٤.