پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٧ - صفات فعل

است كه از جهان طبيعت و خلقت گرفته، و به اشكالى كه آن را نيز قبلًا در عالم آفرينش ديده در مى‌آورد (يا اشكال مختلفى را به هم تركيب مى‌نمايد)

به اين ترتيب، نه مادّه آن ابداع او است، و نه صورت آن.

بايد توجّه داشت وصف خالقيت يا خلّاقيت، گسترده‌ترين صفات فعل است، كه تمام جهان هستى را در بر مى‌گيرد، و مظهر آن آسمان و زمين و عالم ماده و ماوراى ماده است.

خالقيّت خداوند بزرگترين نشانه هستى او است، چرا كه هرجا قدم مى‌نهيم نمونه‌هاى خلقت و آفرينش او را كه نشانه‌هاى وجود او هستند مى‌بينيم.

و از آنجا كه هريك از صفات الهى پيامى براى انسان‌ها دارد، و يكى از اهداف مهم طرح آنها در قرآن كه يك كتاب معرفت و تربيت است همان مى‌باشد، اين صفت او نيز به انسان مى‌گويد:

دليل وجود تو آثار وجودى تو است، ابداع و آفرينش آثار علمى، اجتماعى، و مانند آن و اگر اثرى از خود نگذاشتى هيچ شباهتى با آن ذات بى‌مثال ندارى، و تخلّق به اخلاق او نيافته‌اى و راهى به سوى او نبرده‌اى.

بكوش تو هم آثارى بيافرين، و نقشى بيفكن!

و پرتوى از اين صفت بارز الهى در خود داشته باش.

٤. فاطر ٥. بارى ٦. خالق ٧. بديع ٨. مصور

اوصاف پنجگانه فوق در حقيقت شبيه وصف خالقيّت است، ولى آميخته با