پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٩ - او بر هر كارى توانا است

جمله‌ «وَ عَلَى‌ كُلِّ شَى‌ءٍ قَدْيرٌ» مفهوم بسيار گسترده‌اى دارد كه قدرت او را بر همه چيز بدون استثناء شامل مى‌شود، چرا كه واژه «شى‌ء» وسيعترين مفاهيم را دارد و تمام آنچه را در عالم امكان بگنجد فرا مى‌گيرد.

توجّه به اين نكته لازم است كه اگر اين واژه بر معدوم نيز اطلاق مى‌شود با توجّه به حالت وجود آن است، بنابراين وقتى مى‌گوئيم خدا قادر بر فلان شى‌ء است كه هم اكنون وجود ندارد يعنى قادر بر ايجاد آن است والا قدرت بر عدم مفهومى ندارد.

انسان با توجّه به زندگانى محدود و افق فكرى كوچك، و اسارت در چنگال شرايطى كه به آن خو گرفته مسأله قدرت را در محدوده خاصى به كار مى‌برد در حالى كه آيه فوق تمام اين قيود را در هم مى‌شكند و وسعت قدرت پروردگار را در ماورا همه اين قيود و شرائط بيان مى‌دارد، تنها چيزى كه خارج از حريم كلمه قدرت است امور محال مى‌باشد و اين به خاطر آن است كه امور محال ذاتاً هستى نمى‌پذيرند، و اصولًا به كار بردن واژه قدرت در مورد آنها نادرست است.

همان‌گونه كه در تفسير لغات گفته شد «قدير» به حكم آن‌كه صفت مشبهه يا صيغه مبالغه است، دلالت بر مبالغه دارد، و مفهومى فراتر از از مفهوم قادر در آن ديده مى‌شود، و شايد به همين دليل است كه در غالب آيات قرآن به هنگام اشاره به قدرت خداوند از اين واژه استفاده شده است.

و به همين دليل بعد از اين آيه سخن از آفرينش مرگ و حيات و آفرينش آسمان‌هاى هفتگانه و ستارگان و دفع شياطين به ميان آمده كه هر كدام نمونه‌اى‌