پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥ - اى موسى عليه السلام خدا را به ما نشان ده!

آشكارا به ما نشان ده، يك گناه بزرگ و ظلم فاحش مى‌شمرد، گناهى كه به دنبال آن مجازات الهى دامانشان را گرفت، لذا مى‌فرمايد:

«اهل كتاب از تو مى خواهند كتابى از آسمان (يكجا) بر آنها نازل كنى؛ (در حالى كه اين يك بهانه است؛) آنها از موسى، بزرگتر از اين را خواستند، و گفتند:

خدا را آشكارا به ما نشان ده! و بخاطر ظلم و ستمشان، صاعقه آنها را فرا گرفت»:

يَسْئَلُكَ اهْلُ الْكِتابِ انْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتاباً مِنَ السَّماءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوْسى‌ اكْبَرَ مِنْ ذلِكَ فَقالُوا ارِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَاخَذَتْهُمُ الصّاعِقَةُ

يهود چه ظلم و ستمى در اين باره مرتكب شده بودند؟ جز اين بود كه خداوند بزرگ را تا سرحد يك موجود جسمانى مادى تنزل داده، و تقاضاى مشاهده او را داشتند، و به خاطر همين اسائه ادب به پيشگاه خداوند، با صاعقه رو به رو شدند، تا هم مجازاتى براى آنها باشد، و هم درس عبرتى، تا بدانند وقتى ياراى مشاده اين مخلوق كوچك خداوند را كه در مقياس عالم هستى جرقه ضعيفى بيش نيست ندارند، چگونه مى‌خواهند آفريدگار خورشيد و ماه و ستارگان و عالم هستى را به بينند!

اين مطلبى است كه هركس با ذهن خالى و بدون پيش‌داورى آيه را مطالعه و بررسى كند به آن مى‌رسد، و اين‌كه در بعضى از كلمات اشاعره آمده است كه توبيخ و مجازات آنها به خاطر اين بوده كه چرا چنين چيزى را در دنيا از خدا خواسته‌اند با اين‌كه جاى مشاهده او قيامت است؟ [١] سخن بسيار ضعيفى‌

[١]. تفسير فخررازى، ذيل آيه ٥٥ سوره بقره.