پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢١ - از حال بندگانش با خبر است

نوزاد و مادر و دايه، و وظيفه پدر در برابر آنها آمده است؛ و ناگفته پيدا است كه اگر در اين ميان تقوا حاكم نباشد و انسان خدا را حاضر و ناظر نداند هرگز روابط سالمى كه حافظ حقوق همگان است در خانواده حاكم نخواهد شد. تجربه نشان داده كه هرگز نمى‌توان با زور قانون و ترس مجازات، حق و عدالت را در نظام خانوادگى حاكم كرد؛ جز آن‌كه روح پرهيزگارى و ايمان به خداوند و بصير بودن او نسبت به همه چيز بر اين محيط سايه بيفكند.

از حال بندگانش با خبر است‌

در هشتمين آيه باز تعبير تازه‌اى در اين زمينه ديده مى‌شود، و آن قرار گرفتن «خبير» در كنار «بصير» است، در آغاز آيه سخن از وحى آسمانى و فرستادن قرآن مجيد بعد از كتب آسمانى پيشين به ميان آمده؛ سپس در پايان آيه مى‌فرمايد:

«به يقين خداوند نسبت به بندگانش آگاه و بينا است»: انَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبيرٌ بَصيرٌ

اين جمله در حقيقت اشاره‌اى به اين نكته است كه اين كتاب آسمانى تماماً هماهنگ با نيازهاى بشر و احتياجات او در همه زمينه‌ها است، زيرا از سوى خداوندى نازل شده كه از همه چيز آگاه و نسبت به تمام نيازهاى بندگانش بصير و بينا است.

اين احتمال در تفسير آيه داده شده كه اين تعبير ناظر به پاسخ ايراد كسانى است كه مى‌گفتند: چرا قرآن بر محمّد صلى الله عليه و آله يتيم و فقير! نازل شده؟! قرآن مى‌گويد: