پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٢ - رحمت واسعه الهى در احاديث اسلامى

و از سوى سوم به عنوان تخلّق به اخلاق الهى كوشش مى‌كند كه ديگران را نيز در اين امنيت و آرامش سهيم كند، و مردم از دست و زبان و حتّى فكر او در امان باشند!

لذا در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم كه فرمود: «الْمُؤْمِنُ مَنْ آمَنَ جارُهُ بَوائقَهُ»: «من كسى است كه همسايه‌اش از مزاحمت‌هاى او در امان باشد».

در حديث ديگرى از همان حضرت عليه السلام آمده است: «الْمُؤْمِنُ الَّذى يَأتَمِنُهُ الْمُسْلِمُوْنَ عَلَى امْوالِهِمْ وَ انْفُسِهِمْ»: «مؤمن كسى است كه مسلمانان او را بر مال و جان خود امين شمرند». [١]

٥٧. مُحْيِى‌

از بارزترين نشانه‌هاى خداوند در عالم هستى، مسأله حيات و زندگى است، موجودات زنده به حق عجيب‌ترين و پيچيده‌ترين و جالب‌ترين آثار عظمت اويند، و به همين دليل قرآن مجيد در مباحث توحيد، تكيه فراوانى روى آن كرده، و از خداوند به عنوان زنده كننده مردگان ياد نموده است.

گرچه واژه «محيى» (زنده كننده دو بار بيشتر در قرآن مجيد نيامده است.

انَّ ذلِكَ لَمُحْىِ الْمَوْتى‌ وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَدِيْرٌ: «به آثار رحمت الهى بنگر كه چگونه زمين را بعد از مردنش زنده مى كند؛ چنين كسى (كه زمين مرده را

[١]. هر دو حديث از توحيد صدوق صفحه ٢٠٥، حديث اول و در اصول كافى، جلد ٢، صفحه ٦٦٨ نقل شده است (باب حق الجواز حديث ١٢).