پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٥ - ٢ ازلى و ابدى بودن او در روايات اسلامى

امّا نه واحد عددى- كه دومى براى آن تصوّر شود- و هميشگى است ولى نه اين‌كه زمانى داشته باشد»!

در اصول كافى در فصل معانى اسماء اللَّه در تفسير «هُوَ الأَوَّلُ وَ الْاخِرُ» از امام صادق عليه السلام چنين آمده است: «هُوَ الْاوَّلُ قَبْلَ كُلِّ شَى‌ءٍ وَ هُوَ الْاخِرُ عَلَى مالَمْ يَزَلْ وَ لا تَخْتَلِفُ عَلَيْهِ الصِّفاتُ وَ الأَسْماءُ، كَما تَخْتَلِفُ عَلَى‌ غَيْرِهِ»: «او آغاز بوده و قبل از همه چيز، و آخر است بعد از همه چيز، صفات و اسمائش دگرگون نمى‌شود آن‌گونه كه از ديگران دگرگون مى‌شود» [١]

در حديث ديگرى نيز از آن حضرت در تفسير وصف «اول» و «آخر» چنين آمده است: «الأَوَّلُ لا عَنْ اوَّلٍ قَبْلَهُ، وَ لا عَنْ بَدْءٍ سَبَقَهُ، وَ الْاخِرُ لا عَنْ نِهايَةٍ ... لَمْ يَزَلْ وَ لا يَزُوْلُ بِلا بَدْءٍ وَ لا نِهايَةٍ»: «او آغاز است نه اين‌كه چيزى قبل از او باشد، و ابتدائى بر او پيشى گيرد، او هميشه بوده و هميشه خواهد بود، نه آغازى دارد و نه پايانى» [٢]

٣. پاسخ به يك سؤال‌

در مباحث خداشناسى معمولًا اين سؤال از طرف افراد تازه كار مطرح مى‌شود كه مى‌گويند شما مى‌گوئيد هر چيزى خالق و آفريدگارى دارد پس بگوئيد آفريدگار خدا كيست؟

[١]. اصول كافى، جلد ١، صفحه ١١٥ (باب معانى‌الاسماء)، حديث ٥.

[٢]. همان مدرك، صفحه ١١٦، حديث ٦.